Voor een verbod op stroomhalsbanden voor honden.
De stroomband gebruiken is een schandaal voor het menszijn. Onderzoek heeft aangetoond dat de hond enorme stress en pijn ervaart. De hond lijkt zich aan te passen maar de stress zoekt een andere uitlaatklep zoals verhoging van agressie, organische aandoeningen, gedragsveranderingen, hyperactiveit, destructief gedrag, zelfverminking.
De psychologische en fysische letsels door stroom zijn moeilijk zoniet onmogelijk te herstellen.
Mensen hebben gemeld dat de teletacts hun honden elektrische schokken gaven wanneer zij signalen opvingen van afstandsbedieningen, garagedeuropeners, elektrische bedrading in huis, laag vliegende vliegtuigen, toestellen van de buren.
Stroomband
Pijn en straffen horen niet thuis in de opvoeding van levende wezens en daarom zou de verkoop van die stroomhalsbanden onmiddellijk moeten verboden worden. Om bovenstaande redenen heeft de Dierenbescherming in Nederland zich al hevig uitgesproken tegen het gebruik van deze halsbanden. Op 2 oktober 2003 besprak de Belgische Vereniging voor HondenGedragsTherapeuten (BVHGT) de problematiek van de halsbanden en kwam tot de conclusie dat het vrij verkopen van de elektrische halsbanden zou moeten verboden worden. Ook de Vlaams Diergeneeskundige Werkgroep Ethologie stelt dat er een verbod moet komen op de vrije verkoop, het gebruik en in bezit hebben van deze elektronische toestellen.
Standpunt van de Vlaams Diergeneeskundige Werkgroep Ethologie in verband met electronische trainingsmiddelen voor gezelschapsdieren.
Huisdieren zijn over het algemeen zeer gevoelig voor elektrische energie. Een bekend voorbeeld is het feit dat honden reeds in staat zijn uren op voorhand een onweer te detecteren afgaande op veranderingen in de ionisatiegraad van de aanwezige lucht. Deze gevoeligheid voor elektrische stroom werd de voorbije jaren door de mens gebruikt om honden af te richten. Waar het oorspronkelijk vooral in de hondensport was dat deze toestellen werden toegepast, zien we nu dat allerlei gesofisticeerde middelen en middeltjes hun weg naar het grote publiek beginnen te vinden. Onder de indruk van de publiciteit die hiervoor wordt gevoerd in al dan niet gespecialiseerde tijdschriften en andere media, koopt de modale hondenbezitter gelijk welk toestel met de bedoeling binnen de kortste keren wonderbaarlijke resultaten te behalen bij zijn hond. Welk toestellen bestaan er, waarvoor worden ze gebruikt, wat zijn de gebruiksvoorwaarden en wat zijn de eventuele nadelen van deze systemen?
1. Onzichtbare afsluitingen:
a. Rond de tuin wordt onder de grond een kabel geplaatst en zodra de hond de kabel nadert krijgt hij een stoomstoot langs een halsband met ontvanger die hij draagt. De bedoeling is dat de hond ( of kat) eerst went aan de halsband en dan door de eigenaar geleerd wordt om te reageren op een geluidje dat door de band wordt uitgestoten zodra het dier binnen een bepaalde afstand komt van de kabel. Wanneer het dier zich terug trekt, gebeurt er niks, wanneer het dier verder gaat, krijgt het een stroomstoot waarvan de intensiteit in de beste gevallen instelbaar is, maar die in elk geval zodanig is dat het dier stopt en zijn gedrag wijzigt omwille van de onaangename ervaring die het systeem veroorzaakt. Dergelijk gedrag moet men aanleren en men moet de hond of kat belonen wanneer hij of zij achteruit gaat bij het horen van het geluidje. In princiep is dit een weinig schadelijke trainingsmethode wanneer alles verloopt zoals het zou moeten zijn. Het dier leert de straf te vermijden en blijft achter de “onzichtbare afsluiting”. Wat kan er echter mis lopen na een aankoop in bijvoorbeeld een doe-het-zelf zaak of langs de post?
- zeer vaak is er onvoldoende of helemaal geen training. Het gevolg is dat het dier door middel van herhaalde stroomstoten moet leren wat er gebeurt en hoe hij dit moet vermijden.
- omdat de hond (of kat) niet ziet wanneer er een geluidssignaal gaat komen, en het geluidssignaal gaat verbinden aan de prikkel die nadien komt, gaat de hond continu op zijn hoede zijn voor de geluidsprikkel en bij het horen ervan gaan een aantal dieren in paniek raken en weglopen.
- wanneer bij een dergelijke paniek aanval het dier over de draad rent, doorheen de pijn, dan kan het onmogelijk terug komen omdat het dan weer door de pijnlijke zone moet raken.
- het systeem beschermt ook niet tegen andere dieren die in de tuin komen en daar de hond of kat komen uitdagen op zijn eigen gebied. Het dier dat er woont, kan dan niet in de achtervolging gaan. Dit weten sommige honden of katten zeer snel en ze gaan dan ook het dier dat de halsband draagt in een toestand van frustratie doen raken.
Samengevat: bij een goede plaatsing van het toestel en na een goede training van het dier, is het systeem niet beter dan een ander type van afsluiting dat we bovengronds kunnen plaatsen. Het past alleen een beetje beter bij onze esthetische gevoelens omdat de tuin niet wordt ontsierd en verhoogt ons imago naar buiten toe omdat we beschikken over een goed opgevoed dier dat geen afsluiting nodig heeft om op zijn plaats te blijven.
Bij een slechte plaatsing, onvoldoende training en defect van het toestel (geluidssignaal werkt niet, stroomstoot wel), kan het al dan niet ernstige problemen bij de hond veroorzaken. Zeker wanneer het gaat over een weinig zelfzeker dier.
b. Op een bepaalde plaats wordt een zendertje geplaatst en de hond ( meestal een pup) krijgt een halsbandje aan met ontvanger. Zodra het dier te ver van de zender gaat, krijgt hij (een geluidje en) een stroomstoot indien hij verder gaat. Dit doet men met de bedoeling niet meer op de hond te moeten letten en toch weglopen te verhinderen, bijvoorbeeld op vakantie rond de caravan. Hier gelden dezelfde bezwaren als voor a. De situatie wordt zoveel erger wanneer het gaat over jonge dieren.
c. Recent zijn er op de markt van beide soorten types te verkrijgen waarbij de hond geen stroomstoot meer toegediend krijgt, maar die uitgerust zijn met citronellaspray. De nadelen die daar aan verbonden zijn, zijn dezelfde als hierboven opgesomd, maar ze zijn diervriendelijker.
Electronische halsbanden met citronellaspray.
Dergelijke halsbanden bestaan in twee types: ofwel automatisch ofwel telegestuurd.
a. Het eerste type wordt gebruikt om de hond bij het blaffen af te leiden. Hij schrikt van de spray en de trainer krijgt de kans iets anders aan te leren. Vaak worden de banden ook gebruikt om honden die alleen zitten op een dergelijke manier het blaffen af te leren. Indien men niks aan de oorzaak van het blaffen doet, zal dit op termijn geen goede oplossing blijken. De hond zal leren door de spray heen te blaffen. Bij honden waar de motivatie om te blaffen laag is en er geen ander probleem is, kan het gebruik van een dergelijk toestel helpen. Veel schade kunnen dergelijke banden in de meeste gevallen niet aanrichten, behalve bij dieren die blaffen omdat ze bang zijn, bijvoorbeeld bij scheidingsangst. Dergelijke dieren gaan nog banger worden en kunnen in een toestand van chronische angst raken. Het gebruik van dergelijke halsbanden zou dus enkel mogen toegelaten worden na een grondig onderzoek van het gedrag van het dier en nadat alle andere manieren zijn geprobeerd.
b. Halsbanden met citronellaspray die van op afstand kunnen bediend worden, kunnen een degelijk hulpmiddel zijn bij de opvoeding van honden met bepaalde gedragsstoornissen als blaffen, opspringen en dergelijke. Ook daar is het zo dat enkel na een grondig onderzoek van het gedrag van het dier tot het gebruik van dergelijk hulpmiddel mag worden overgegaan. Dezelfde risico’s zijn aan het gebruik ervan verbonden. Omwille van het feit dat de eigenaar op het juiste moment de prikkel moet toedienen, is een zekere ervaring gewenst. De halsbanden met een citronelladisperser kunnen ook met andere, soms minder irriterende stoffen, gevuld worden, wat hun diervriendelijkheid verhoogt.
Met dit soort toestellen kan echter zelden een beter resultaat worden bereikt van met bijvoorbeeld trainingdisks die geen enkele nevenwerking hebben op het dier.
3. Elektronische trainingshalsbanden met stroomstoot.
a. de anti-blafhalsbanden.
Bij de anti-blafhalsbanden bestaan er verschillende soorten. Sommigen gaan af zodra ze een trilling waarnemen tussen twee sensoren die op de keel van de hond zijn geplaatst. Anderen gaan af wanneer een bepaalde geluidsfrequentie wordt waargenomen. Wanneer de halsband af gaat, wordt er een stroomstoot opgewekt tussen twee elektrodes.
Dergelijke halsbanden moeten onmiddellijk uit de handel worden genomen, de risico’s hieraan verbonden zijn te groot. Bij een aantal honden zien we dat zodra ze de stoomstoot voelen, ze onwillekeurig gaan janken, wat op zijn beurt opnieuw een stroomstoot oproept. Sommige eigenaars gaan, om dit “af te leren” de contactplaatsen nog eens extra vochtig maken of de intensiteit opdrijven, met als gevolg nog meer pijn, meer janken enz. Bij dergelijke dieren zien we regelmatig brandletsels die ontstaan louter als gevolg van de elektrische stroom. In de eerste fase van het letsel zal het vanzelf vochtig worden, met nog een betere geleidbaarheid als gevolg. Deze halsbanden leiden zeer dikwijls tot een toestand van angst waarbij het dier niet meer durft te blaffen of te janken. Dit tot grote tevredenheid van de eigenaar (of de buurt), maar met ernstige welzijnsgevolgen voor het dier dat veelal een ander gedrag gaat vertonen, bijvoorbeeld staartjagen of zelfverminking.
b. de gestuurde trainingshalsbanden.
In deze groep is er een oneindige variatie aanwezig in types.
Over het algemeen worden ze gebruikt om dieren een bepaald gedrag af te leren. In theorie is een strafgerichte opvoedingsmethode niet verkeerd wanneer er aan een aantal eisen wordt voldaan voor wat betreft de timing, voorspelbaarheid van de straf, mogelijkheid om ze te ontwijken, juiste intensiteit van de straf, herhaling, enz. Omwille van de ingewikkeldheid van deze regels, mislukt straffen meestal. Wanneer we op een verkeerde manier straffen, dan gaat dit op onze relatie met de hond een negatief effect hebben. Zo zijn er vele honden die na een verkeerde straf alle vertrouwen in de eigenaar verliezen waardoor verder trainen onmogelijk wordt. In de handen van specialisten en na een zeer grondig onderzoek van het gedrag van de hond, kunnen bepaalde toestellen worden toegestaan om als laatste hulpmiddel gebruikt te worden.
De misbruiken.
Helaas zijn deze toestellen zeer populair in bepaalde middens, voornamelijk van het africhtingsmilieu, waar honden worden opgefokt tot abnormale bijtmotivatie en waar men dan door middel van stroom de hond nog verder gaat ophitsen of “hem gaat breken” wanneer de agressie niet meer controleerbaar is. Men gaat vaak meerdere banden op de dieren plaatsten die men dan al dan niet terzelfdertijd kan bedienen. Honden worden eveneens geforceerd om hoger te springen door het gebruik van dergelijke banden. In een aantal gevallen worden de banden ook gebruikt om de hond te leren een aanval die ingezet is af te breken op bevel.
Het schijnbare succes dat dergelijke trainingsmethodes opleveren, bij dieren die uit totale angst voor de prikkel, mechanisch uitvoeren wat hen is opgedragen, zet helaas steeds meer mensen aan om deze methode in te voeren. Het resultaat van de wedstrijd bepaalt immers de verkoopwaarde van de hond. Omwille van de talrijke gevaren voor de honden en het feit dat misbruik van deze banden bijna niet is uit te sluiten, moet de verkoop, het gebruik en het bezit van dergelijke banden worden verboden. Slechts zeer beperkte uitzonderingen zouden mogen worden toegestaan, onder zeer strikte voorwaarden, zowel voor de banden, de gebruikers als de honden. Een degelijk kader hiervoor is echter momenteel totaal ontbrekend. Nochtans zijn er voor de meeste honden zeer goede en veel diervriendelijker alternatieven beschikbaar. Het zijn de slechtste africhters die hiervan blijven misbruik maken om tot resultaten te komen.
Omwille van bovenstaande argumenten stelt VDWE dat:
- de vrije verkoop, het gebruik en in bezit hebben van elektronische toestellen die tot doel hebben gebruikt te worden in het voorkomen en behandelen van bepaalde gedragingen bij gezelschapsdieren moet verboden worden.
- op dit verbod maar enkele uitzonderingen kunnen toegestaan worden.
- deze uitzonderingen moeten gekoppeld worden aan strikte voorwaarden
- voor wat betreft de personen aan wie ze worden verstrekt,
- het toestel dat zal worden gehanteerd
- het dier waarvoor het zal worden gebruikt.
Vermits er momenteel geen enkel kader is dat toelaat dergelijke uitzonderingen toe te staan, dringt VDWE er bij de overheid op aan onmiddellijk werk te maken van een erkenning van iedereen die betrokken is bij het opvoeden of trainen van honden en het behandelen van gedragsproblemen. Objectieve normen zijn vereist om de wildgroei in dit segment te stoppen. Voor alle betrokkenen moeten duidelijke regels worden uitgewerkt ter bescherming van het dier, de consument en de maatschappij.
VDWE is bereid met de overheid en de andere betrokkenen een constructieve dialoog hierover aan te gaan. Anders zullen deze toestellen bij een eventueel verbod alleen maar vervangen worden door andere onaanvaardbare technieken en zal aan het probleem niks veranderen ten gronde.
In november 2003 stelde mevrouw Magda De Meyer (sp.a-spirit) een vraag aan bevoegde minister Demotte over de problemen met de antiblafhalsbanden. Zijn antwoord hierop was dat het probleem hem, zoals volksvertegenwoordiger Magda De Meyer aangaf, een overtreding op de wet van 1986 betreffende het dierenwelzijn leek. Op basis van artikel 4 van deze wet wordt gesteld dat niemand de bewegingsvrijheid van het dier dat men houdt, verzorgt of te verzorgen heeft, zodanig mag beperken, dat het dier onvermijdbare pijn lijdt of aan letsels wordt blootgesteld. Het gebruik van stroomstoten om het dier te beletten weg te lopen bijvoorbeeld, wordt beschouwd als een vermijdbare pijn, aangezien hiervoor andere manieren bestaan, alsook om het blaffen te stoppen of dieren af te richten.
Minister Demotte zou onderzoeken op welke wijze de verkoop en het gebruik van deze banden zou verboden kunnen worden.
Help ons mee om te ijveren voor een verbod op deze halsbanden. In Denemarken, Finland, Slovenië, Zweden, Noorwegen en Zwitserland is de vrije verkoop trouwens al verboden. België mag niet achterblijven! Stuur daarom onderstaande brief naar Minister Demotte, en vraag hem om hoogdringend werk te maken van een verbod.
Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid
Copyright @ 2010 oostland-diensthonden-opleidingen.nl. Alle rechten voorbehouden.
